“Bir elbise, içinde bir beden yoksa sadece bir kumaştır. Ama o bedeni zorla söküp
aldığınızda, o kumaş artık dünyanın en ağır yükü haline gelir.”
Günümüzde küresel bir kriz haline gelen kadına yönelik şiddet ve kadın cinayetlerine sarsıcı
bir bakış sunan Elvin Ekşioğlu’nun “GERİDE KALANLAR” sergisi, 8 Mart 2026 – 23 Mart 2026
tarihleri arasında Üsküdar Belediyesi işbirliği ile Nevmekan Bağlarbaşı Galeri alanı’nda
sanatseverlerle buluşuyor. Sergi, şiddet sonucu aramızdan koparılan kadınların hatırasını;
onlardan geriye kalan en kişisel ve en sessiz tanıkları olan elbiseler üzerinden merkezine
alıyor.
Gidenlerin Ardındaki “Boşluk”
“GERİDE KALANLAR”, sergisi bu karanlık döngüyü kırmak için sanatın tanıklığından güç
alıyor. Sergi, sanat tarihindeki boşluk kavramına referansla; Doris Salcedo’nun travmayı boş
ayakkabılar üzerinden anlattığı Noviembre serisini, İpek Duben’in Şerife serisi ve Christian
Boltanski’nin kıyafet yığınlarıyla kurduğu hafıza ve yokluk estetiğini çağrıştıran bir hat
üzerinde konumlanıyor. Bu bağlamda boşluk, yokluktan çok bir var olmuşluğa işaret
ederken, sergideki her bir elbise, toplumsal bir kaybın bireysel çığlığına dönüşüyor.
“Şiddet Çifttir: Bir Hayat Söner, Bir İnsanlık Ölür”
Serginin en çarpıcı yaklaşımlarından biri de şiddetin faili üzerine kurulan bu yüzleşme
alanıdır. Sanatçı, bir kadını öldüren kişinin yalnızca bir yaşamı değil; kendi vicdanını, ruhunu
ve insanlık onurunu da yok ettiğini vurguluyor. Şiddet, uygulayanı da içine çeken kara bir
boşluk olarak ele alınıyor. Bu nedenle “GERİDE KALANLAR”, şiddeti kazananı olmayan bir
savaş olarak tanımlıyor.
Sanatın bazen bir çığlık bazen de sessiz bir elbise olduğu bu etkileyici tanıklığa tüm basın
mensupları ve sanatseverler davetlidir.
Tarih: 08 Mart 2026 – 23 Mart 2026
Yer: Nevmekan Bağlarbaşı Galeri
https://www.elvineksioglu.com
Elvin Ekşioğlu Biyografisi
Elvin Ekşioğlu, fotoğraf ve sinema temelli üretimlerini çağdaş sanat alanında toplumsal
bellek, yokluk, şiddet ve etik sorumluluk kavramları etrafında geliştiren disiplinlerarası bir
sanatçıdır. Görsel anlatı pratiği, belgesel ve kurmaca arasındaki sınırları sorgulayan bir
yerden beslenir.
Sanatçının işleri, doğrudan temsilden çok dolaylı anlatım üzerine kuruludur. Günlük nesneler,
boşluk, sessizlik ve mekânsal eksilme, Ekşioğlu’nun çalışmalarında tekrar eden temel araçlar
olarak öne çıkar. Bu unsurlar, bireysel kayıplarla toplumsal travmalar arasında kurulan bir
hafıza alanı yaratır.
Ekşioğlu’nun üretimleri, izleyiciyi yalnızca tanık olmaya değil, etik bir yüzleşmeye davet
eder. Sanatçı, şiddetin yalnızca görünür sonuçlarıyla değil, geride bıraktığı kalıcı boşlukla
ilgilenir. Çalışmaları, izleyici ile eser arasında rahatlatıcı bir mesafe kurmak yerine, rahatsız
edici bir yakınlık yaratmayı hedefler.
İstanbul’da yaşamını ve üretimlerini sürdürmektedir.
Üretimlerimde, doğrudan gösterilenle değil, geride kalanla ilgileniyorum.
Benim için yokluk pasif bir eksiklik değil; aktif bir anlatı alanıdır.
Nesneler, boş mekânlar ve sessizlik, toplumsal şiddetin görünmeyen izlerini taşır. Bu izleri
temsil etmek yerine işaret etmeyi, anlatmak yerine boşluk yaratmayı tercih ediyorum.
Çalışmalarım bir çözüm önermez.
Bir rahatlama sunmaz.
İzleyiciyi, doldurulamayacak bir boşlukla baş başa bırakır.
Çünkü bazı kayıplar onarılamaz.
Ama unutulmamalıdır.
— Elvin Ekşioğlu